Terbiye sınırıymış! Ah bütün sınırları altüst etse şu kadın! Ulan kim ne bilir be sınırı?! Hanginiz bilebilir içimdekileri? Hanginiz şahit yalanlarıma ve hanginiz görebildi zahirimi?! Nabız kollamaktan sıkıldım artık! Süt liman olacak diye herşey; sessizlikte boşa naralar atmaktan, oraya buraya amaçsızca koşup durmaktan bıktım! Havadan aldığım borçlarım da cabası.. Aldığım nefeslerin ne kadarını verebiliyorsam artık; faiz üstüne faiz bindirmiş borçlarıma! Kimsenin olmadığı bir odada yıllarca uyumak istiyorum, kimbilir belki de yaradana yeryüzüne inmeden verdiğim sözü tutup; ebedi uyanmak! Sınırlarımdan çizgilerimden korkularımdan koşarak kaçmak istiyorum! Tren istasyonlarında sarı bir çizgi vardır ya hani; geçmesi tehlikeli.. O sarı çizginin üzerinde kaybolana kadar zıplamak istiyorum!
Bütün duygularım derilerime vuruyor şuan. O kadar güçlenmişler ki; kelimeleri kışkırtıp cümleler yapmışlar, cümleleri de paragraf.. Deli deli koşuşturuyorlar resmen; aynaya bir baktım da şöyle; resmen deliler bakıyor gözlerimden.. Onlara uymaktan korkuyorum.
Öyle bir kadın ki bu! Sussa çatlayacak sinesi; konuşsa çatlayacak sineler, dağılacak un ufak ve gene dağıtmamak adına susar bu kadın! Şahit olmak, duymak, görmek, hissetmek istemiyorum artık. Malum da olmasın bu aptal'a artık istemiyorum. Gücüm yok, ,inan ki gardımı yerden kaldırıp da savunma yapacak gücüm, takatim yok! Aldığım her saniye ile içime bir kısmını hapsedebildiğim nefeslerim isyanda! Her şey, heryer göz hapsinde sanki. Sarıp sarmalansam da, konuşsam da sussam da, bağırıp çağırsam da, geberene kadar gülsem de ağlasam da elbet hissedeceğim soğuğu biliyorum.. Hayatımda yutamayacağım kadar büyük lokmalara şahit oldum kahretsin ki!
Hadi ama artık ya çok uzadı bu iş:
Toprak! Serpil artık hadi..
Toprak! Serpil artık hadi..
Hava! Bütün borçlarını faiziyle alabilirsin..
Gırtlağım hadi artık yolu göster ruhuma..
veee sevgili ruhum çekilebilirsin artık huzurumdan..
İSTİRİDYE'DEN..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder