Sevgi saf olmalı..Hakkıyla taşınmalı.."O" da bunu yaptı..Sevgisini kalbine koyan Rab'bine karşı boynunu eğdi..Safça, tertemiz sevdi..Efendimiz (sav) ile Hz.Ayşe aşkıdır bu!
Hz.Ayşe bilindiği üzere çok kıskanç bir bayandı. Ona adı sorulduğunda babasının adını kullanarak yanıt verirdi “Ebubekir kızı Ayşe” diye , aynı zamanda şunu da eklerdi :
-“Ben Allah'ın Sevgilisi’nin sevgilisiyim”
...ve bundan ne kadar emin de olsa Efendimiz (sav)'a aşkını her fırsatta sorardı.
-" Ey Allah'ın Resulü beni seviyor musun?” Efendimiz ise bir gün bile ona bıkkınlık ifadesi göstermeden, her defasında doğru olanı ve memnun olacağı cevabı verirdi :
-“ Tabii ki Ya Ayşe tabii ki seviyorum..”
Hz.Ayşe ise bununla yetinmez sevgisinin nasıl olduğunu da merak eder, sorardı :
- ”Peki Ya Muhammed, beni nasıl seviyorsun?” Efendimiz (sav) ise :
-“ Kördüğüm gibi..” derdi..
Anlamsız mı gelir bilmem ama anlamları anlamlandırdı benim için.Aşk temizdir ve şu temizliğine bi bakın.. Sadece tek bir kelime ile aşkın özetidir bu! Asla emin olamamasından değil duymak istemesinden kaynaklı olarak Hz.Ayşe kendisine ara sıra şunu sorardı :
-“Ya Muhammed, kördüğüm ne alemde?” (: Efendimiz (sav) sabır ve aşkla , nurlu gülümsemesiyle :
-“İlk günkü gibi..”derdi..
Kalbe tüm duyguları koyan Alemlerin Rab’bidir, şüphesiz! aşkı da öyle..Her duygunun hakkını veren Efendimiz (sav)’dir.Aşkı aşk gibi yaşayabileni de.. O'nun gibi sevip kördüğüm gibi bağlandım sana, ilk günkü gibi..
İSTİRİDYE'DEN..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder