Seni yormadan sevebilmek isterdim.. Sen bilmeden, görmeden, umursamadan.. Halbuki sende dağıtmıştım ben bütün ezberlerimi, sende anlam kazandı saçmalıklarım.. Yokluğunda yalnız değildim hiç; odamdaydın..Odamda hayalet.. Senle konuştum, senle uyudum hatta biliyomusun! Senle seviştim ben. En korktuklarım artık korku değillerdi. Herkes uyuduğunda içtimaya kalan uykum, düşüncelerim. Yorgun uyandılar hep nedense! Aklım avlanalı, mermilerle tanışalı çok oldu da bu canımdı bi kalan işte. Elimdekini avcumdakini dibi belirsiz denize saldım artık. Sonunu düşünen kahraman olamazmış ya; ben artık kendimin kahramanıyım. Seninle bi hikayemiz var bizim; sanki her ayrıntıya dikkatle bakan bi kadının, sabah uyandığında görmemesiydi benim halim. Önce sancılı bi bocalama, sonra dokunmaya hissetmeye çalışmak sonra da ben işte.. ben evresi..