Yürüyorum..
Çok uzun sandığım ama; aslen kısacık olan yolumda. Son bir haftadır sanki çft taraflı testerenin ucunda gidip gelen kurban gibiyim. İnceldiğim yerden kopmayı bekliyorum. Nefeslerim darda, son haftalarda deli gibi hızlı nefes aldığımı farkettim. Sanki çıkacak canımı bırakmamak için var gücümle direniyormuşum gibi. Elimi kaldırmaya mecalim yok, beynim dondurulmuş gibi; düşünsem de bi adım ilerisini göremeyecek haldeyim. Sıkıntımın resmen tüm vücudumu dele geçe dolandığını hissedebiliyorum; damarlarımı nasıl zorladığını biliyorum, kulaklarımı zorluyor baskısı. Bir sükunet halidir gidiyor bu sıralar. Korkutuyor beni bu halim, ben kendimden korkuyorum ilk defa. İlk defa ellerim kollarım bağlı, dudaklarım dikişli, dillerim lal, gözlerim mühürlü. Ben etrafımı göremiyorum. Ellerimdeki kir çıkar mı bilemiyorum, ben kendimi çok suçlu hissediyorum. Stabilliğime aykırı bir gün bugün. Ruh halimin malesef bir tarifi yok bugün üzgünüm.
Sanırım Feraşe susmalı, evet evet! susmalı.
...ve böyle sakin ruhumla, seni de katarak yüreğime uyumak istiyorum; en sonsuzundan..
Hadi dinleyelim şu şarkıyı..
feraşe döktürtmüşsün yine. En iyisi mi ben kitabın kapağını şimdiden hazılasam iyi olacak. Kitap işin de hızlanır böylece senin. Benim de bir katkım olmuş olur ki, bana da bu mutluluktan birazcık olsun pay düşer.
YanıtlaSile ama ben şımarırım :) teşekkür ederim profösör.. inşallah olucak zaten araştırmalara başladm. katkın tabiki olursa memnun olurum. Allah razı olsun düşünmen bile mutlu etti.
YanıtlaSilFeraşe.
Uzun zaman olmuş uğramamışım buralara.
YanıtlaSilÖzlemişim.
Kalemine sağlık :)
hayırdır feraşem ya çok güzel yazmışsın ama aklım da sende kaldı valla
YanıtlaSil@ Mia; T.ederim canım beniiimmm mia mia miam :) dedim ya ruh halimi anlatamıyorum. iyi değilim hayırlısı düzeliceminşallah. düşünmen bile yeterliydi kıymetine kıymet kattın.
YanıtlaSilFeraşe.
@ Gece yürüyüşü; t. ederim çok hem de:) evet bayadır yoktun bayadır hem de. ama ol ya özledik seni.
Hayatın dibini görmek iyidir. Sonrası sürekli yükseliştir
YanıtlaSildipten çıkabilen için evet :)
YanıtlaSilFeraşe.
Hep imrenirim böyle güzel yazılar yazanlara :)
YanıtlaSilKalemine sağlık.
Böyle anlar yaşanır kimi zaman, beyninden söküp atamazsın bu düşünceyi, beynin ele geçirir tüm benliğini ve vücudunu, tükenmiş hissedersin kendini. Ayakların da takat, kollarında güç yoktur. Böyle anlar da bir de zaman öyle akar ki, sen daha hiçbir şey yapmamışsındır, zaman sana inat, su gibi geçmiştir. Bu durumlarda hep şu soruyu sorarım kendime “daha kötü ne olabilir ki, ne olabilir” ölüm mü? Varsın oda gelsin, benim ellerimden olmamak şartıyla. Sonra bu ruh hali biraz ortamın değiştirilmesiyle değişir. Bir yürüyüş, bir deniz, bir çay bahçesi, bir karanlık sokak, kemiklerine kadar işleyen soğuk-ardından sıcak bir salep, yağmurda ıslanmak hem ağladığını da kimse görmez-üstün mü ıslanacak varsın ıslansın atarsın makinaya, belki senin yaptığın gibi bir müzik-varsın benim için çalsın. Sonra kendime şunu söylerim. Bu gün yalnızlığımı teselli ettim, bu gün onun bana ihtiyacı vardı.
YanıtlaSil@pembe kereste; estağfurullah çok teşekkür ederim çok da mutlu oldum beğenmene.
YanıtlaSilFeraşe.
@jetlagis; -mı dersin? gerçekten kurtarırmı beni bu saydıkların? ipleri ayaklarıma bağladığım ve kendimi boynumun kırılması pahasına kuyuya saldığım ben, yani Feraşe; bu dediklerinle kurtulur mu o kuyudan he ne dersin? Özellikle yorumundaki son ince noktaya çok takıldım, okadar güzeldi ki, ama yalnızlığımın nasıl teselliye ihtiyacı varsa, ruhumun da bir o kadar var. Teşekkürler,Sevgiler.
YanıtlaSilFeraşe.
Benimde ziyadesiyle kendimden korktuğum zamanlar çok oldu. Önerim ciddiye almaman. Zira ciddiye aldıkça azıtıyor meret.
YanıtlaSil