Kimine göre seni yerlerde göklerde ararken; seni sevdiğimi ve aslında avuçlarımın içerisinde sımsıcak tuttuğumu, bende gizli olduğunu sezenler olmuş. Böyle demiş Yeni Türkü kulağıma.. Aramızdaki mesafeler; dağlar, yollarken meğer, sana sımsıkı sarıldığımı, kokunla içlendiğimi, nefesinle nefeslendiğimi görenler olmuş.. Böyle demiş Yeni Türkü.. Ben de dinlemişim. Meğer bizi sezenler olmuş.
Öyle bir an geliyor ki, karanlık gölgeler gibi bakan gözlerinle karşılaştığımda korkuyorum ve o an biliyorum ki o bakan sen değilsin. Tamamlanması gereken yarım kalmış bir yap-boz gibiyim ben. Her parçam ayrı yerde, toparlanıp da anlamlar yüklenmeme henüz çok var. Mutluyum diyebilmeme henüz çok var.
Geçenlerde oralardaydım yine, senin gibi kokan insanlar, sana benzeyen suretler, sen gibi konuşan adamlar.. Sanırım deliriyorum. Ya herkes sana benziyor yada ben herkesi, her şeyi senle örtüştürüyorum. Sanırım deliriyorum. Duymuştum ki; insanlar ancak diğerleri kendine inanmadıklarında delirirler diye. Halbuki sen benim sırrımsın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder