Neler neler yapabilecekken halbuki; şimdi sadece iki dudağımın arasından özledim çıkabiliyor.. Ne acı ki etrafımdaki kimse ama kimse attığım çığlıkları duymuyor aksine vurduklarıyla sırtımda yaralar açıyorlar..Etrafımda beni anlayabilecek benim uzanan elime uzanabilecek bir el yokken nası güçlü ol dersin ki! Kendime ait dertlerimin olabileceği kimsenin aklına bile gelmiyor, dünya onların etrafında dönüyor çünkü.. Benim dünyam donuk ve boş. Ben üzülemem ben kırılamam benim bir kalbim yok çünkü..