Hiç pişman oldunuz mu?
Ben oldum. Annecim bana hep; -"Hayatta keşke denilebilecek hiçbir şey yaşama, yaşatma!" der. Oysa ki bu kadın, yani ben, yani Feraşe; pişman olacağım bir şey yaşadım ve yaşattım. İnsanları incitmek en korktuğum şey oldu yaşadığım şu 26 yılda. Ama sanırım ben en korktuğumu, en cebbar cevval atakanca duygularla yapmış bulundum. Kırdım, hemde "kalp" kırdım. Eğer mutsuzsam ve çok incinmiş/incitmişsem ben; Sago dinlerim. Bu sıralar mp3' ümde Sago' dan başka bir tını yok, üzgünüm. Ben insanları üzmek, kırmak için yaratılmış bir mahlukatım. Çünkü insan denen şey çok hücreli bir mahlukatmış, öyle dediler.
"Ben bana kendim için lazımım" diyen bir zihniyette değilim. Ben hayatım boyunca sevgiye kıymet verdim; sevdim, hatta inanmayacaksınız belki ama sevildim bile! Bu kadını sevdiler. Kendimden çok, sevdiğim için can hıraş uğraştım ben. Ama kimilerine sorsanız ben sadece korkaktım o kadar. Korkaklıktan bir adım öteye gidememiş bir kadın.. Korkmaktan utanmıyorum, sadece böyle anılmaktan utanıyorum. Çünkü ben korkarken bile kendim için korkmamıştım halbuki. Ama yazık ki bunu anlamadılar. Ziyan yok, hesap vereceğin gün bundan eminsen ziyan yok.
Üzülen varsa üzen vardır. Kendimi aklamak değil niyetim, ama ben bunu istememiştim. Ben bunu hiç istememiştim. Pişman olduğunuzda kalbinizden göğsünüze bir sıcaklık yayılır, yanma gibi bir şey; şuan belki tam bir tarifi yok ama sanırım bu en iyisi. Kalbiniz hızlı çarpar çünkü geri dönüşler arar hızlıca ve birden. Elleriniz yanar, içleri.. Susarsınız, lal olur dudaklarınız, diliniz.. Ve umuda seslenirsiniz; "Umut nerdesin? Yine bittin, nerelere gittin ben seni göremeden?!" İçimde tabutlara sığmayacak kadar intiharlar var. Ben bu monotonluktan çok sıkıldım, takvimin her yaprağı elimde kalan oluyor. Dallar gibi sallanmak ve şarap gibi yıllanmaktan başka bir getirim yok kendime, ne acı!
Öyle bir haldeyim ki;
"Terk-i diyar eylesem olmaz, kalsam her şey sabrımı zorlar, ne yapacağımı bilemedim, Hadi diyelim kendimden caysam, varlık benden caymaz haspam, ne yapacağımı bilemedim.."
Pişman oldum ben, duydunuz mu?! Feraşe pişman olmuş! Üzgünmüş Feraşe çok..
yaşanılması gerekn herşey tam da zamanında ve olması gerektiği gibi olur.Her ne kadar sebep biz veya bir başkası gibi görünse de değildir aslında..Sadece yaşanması gerekmiştir..Ne kadar kötü göründüğüne bakma blki çok güzel birşeye sebep olacaktır..Pişmanlığınsa seni olgunlaştıracaktır..Bu kadar karalar bağlama..Her nefes alışveriş bile ölüm ve yeniden doğumdur !!
YanıtlaSildediklerin çok güzeller teşekkür ederim ama işte kimi zaman hani kalkıcak gücün olmaz ya, mutlaka birinin o eli tutup, çekmesi gerekir ya kendine; ben sanırım o evredeyim. geçicek.
YanıtlaSil