Yorumsuz

    İnsan bazen dayanabilir sanıyor sanırım. Biz buna cebbar cevval atakanlık diyoruz. Rüya gibi bi zamandı diyebilirim. Sahip olduklarım, verilen değer, verdiğim değer rüya gibiydi evet.. ve... acı son.. Rüya elbette ki bitti. Uyandığım andaki o sersemliğim halen devam ediyor. Sarılmayı, konuşmayı, dokunmayı öğretmişim ona. Yine yanılmadım. Ben aslında bi melekmişim(!) Bigün benden nefret ediceksin demiştim. Ben hayatımda hiçbi zaman yanılmadım. ama sana bişey söyliyim mi adam; ben bu zamana kadar sarılmayı bildiğimi sanıyomuşum. Ben aslında bi bok bilmiyomuşum. Sen sıfır noktammışsın, miladım.. 

     Bana melek deme. Ben melek değilim. Melekler temiz olur, ben kirliyim. Günahsız olurlar, benim ellerim çamurlu. Kalbim ellerim dibine kadar simsiyah. Bana melek deme nolur! Ben melek değilim..

    Sevdiğimle ilgili hikayeleri başkalarından dinlemek acı veriyor. Eminim o da üzgün, o da özlüyor. Bu acı öldürmüyor, güçlendiricek mi dersiniz?!