BİLEMEZSİN Kİ!

Gözlerim kapalı..

Ama yine de görebiliyorum.

O kadar özledim ki sarılmayı, 

Ne kelimelerim kafi ve paragraflarım.

Burnumda tütüyor kokun.

Aklıma geldikçe içim eriyor be adam!

Herkesten habersiz koklamalarım geliyor aklıma.

Sen benim olandın, ben de senin. 

Yok mu geri dönüşümüz?

Çalsam o kapıyı giremez miyim yine paldır küldür içeri?

Dur! Sıkma yine ellerine boğazımı!

Yutturma ne olur içimde tuttuklarımı.

Ben kusmalıyım adam! 

Şimdi nerdesin bilmiyorum belki ama,

"Ben"de olduğunu biliyorum, evet!

Aklından çıkmadığımı, kanattıkça kanattığımı..

Sadece bir kere dokunabilmek için bana,

Karşıdan karşıya geçmek istiyorsun biliyorum,

..ve o cadde uzadıkça uzamalıydı değil mi?

Koşup gelsen; soracak tonla sorun var biliyorum.

Nefesin kesilmiş, saçlarımdan tutup atmak istiyorsun beni,

Ama olmuyor bunu da biliyorum.

Ben; deli deli fırlattığında saçlarımdan beni,

Ellerinde kalan saç telleriyim adam!

Gözlerin kapalı..

Benden tek farkla; göremiyorsun.

O kadar özledin ki sarılmayı,

Ne artık senin olmayan gitarının telleri yeter bunu anlatmaya,

Ne de zeytin zeytin gözlerin.

Koşup gelsen; yine "sen" derim bilmiyorsun.

Yürürken arkamdan gelsen yine;

Kokundan tanıyıp da, bakmadan ardıma,

Direk tutacağım eller senin, bilmiyorsun.

Bilmiyorsun işte bak! Bilmiyorsun.

..ve ben her trene bindiğimde seninle yeniden vedalaşıyorum.

Gördün mü bak! 

Sen aslında hiçbir şey bilmiyorsun be adam!

" Dinlemem-n- Gerek "