Feraşe Ne Ayaktır;

Merhaba;

Ben Feraşe. 25 yaşındayım, Heybeliada' da doğdum. Esmerim bekarım :D Ahaha bu kısmı şaka tabiki de pağdoon :) Eğlenceli bir çocukluk geçirdim, her şeyi yaşayarak ve öğrenerek büyüdüm. Sevdiklerim daima yanımdalardı, ben de sevdiklerimin. Hayat insana çok fazla şey tattırıyor; kimi zaman yakıyor dilini, kimi zaman da içini bayıyor şekeri. Orta karar olmayı beceremedim ben nedense. Benim hep kesin ve net çizgilerim oldu. Sevemedim ortaları ondandır. Tezcanlıyımdır doğru! Bir şey hemencecik olup bitsin isterim. Ne olacak diye düşünmektense iyiyi veya kötüyü göğüslemeyi yeğlerim. Bir şeylerin sonunu düşünerek hareket ettiğim pek söylenemez. İleriye dönük planlarım yoktur mesela. Günü kurtarmak mı diyor siz Türkler, ondan işte :D Günümü anımı yaşamayı isterim ama genelde elime yüzüme bulaştırırım, pek kıymetini bilemem ve sora üzülürüm. Keşkeleri sevmem, içimde keşke diyebileceğim bir şey yoktur misal. İstiyorsam olur, istemiyorsam olmaz. İhtimalleri sevmem. Kalbim sızlıyorsa eğer; acıyorsa sol yanım; o felakettir işte benim için. Ben çok erken üzülen ve çok erken sevinen bir kadınım, acıyorsam eğer acıtmam ama en dibi neresiyse onun; ben ordayımdır o zamanlar. Sezgilerim çok kuvvetlidir, havada ne kokusu olduğunu hemen anlarım, bir şey sezmişsem eğer; o şey olur. Her zaman en kötüyü düşünürüm, gelecek olan iyi bana hep sürprizdir. Kıyamam kendine sürpriz de yaparmış ve hatta sürpriz de kötünün iyisiymiş diyenleri duyuyorum he ona göre :D Her duygum uçlarda yaşanır benlik denizimde. Mutluyken tavan yapma olayı süper de mutsuzken en dibi bulma çok fena pe! Seviyorsam feci seviyorumdur, nefret ediyorsam da fena ederim efendim nefretimi. Bu huyumu sevmiyorum aslında ama elimde değil. Mutlu olmayı becerebildiğim pek söylenemez, uğraştığım da. Sanırım melankoli Feraşe' de kronikleşmiş olandır. Kız lafından şiddetle nefret ederim; beni bilen bilir, bu hakikatten en hassas noktamdır denebilir. Ben bir kadınım. Her neyse; sevmeyi, sevilmeyi severim. Değer vermeyi de. Değerliyse eğer o insan; değerlidir. Kalbim yumuşaktır, kimi zaman korkutsa da net kararlarım, yumuşaktır gerçekten. İnsanlar hayatıma kolayca girip çıkıverirler. Kimseyi zorla tutmam, kalmak isteyen kalır, gitmek isteyen gidebilir. Kendi bilir. Çok ince ayrıntılarda boğulabilirim. O minnacık gözüken noktalarım; kimi zaman kocaman paragraflarımın katili olmuştur. Sessizliği, yalnızlığı severim. Eğer olur da sevmezsem birini, bir şeyi; o biri veya bir şey kıçını da yırtsa sevmem, sevemem. Fazla araştırmayı severim, haddinden fazla. Siyaseti ve masonluğu köküne kadar bilmek isteyen ve deli deli araştıran; bilgi sahibi, kültürlü, dopdolu bir kadınım. Hatta o kadar ki kimi zaman alay konusu olabiliyor bu konulara olan merakım :) En büyük hobimdir benim sevgili kitaplarım. Kocaman odamın 4 duvarı da kütüphanedir ve hayal ettiğim gibi kitaplarımın ortasında uyurum. Kıskancımdır fena. Ölümüne kıskanırım sevdiğimi. Mümkünse -ki olmalı- sevdiğimi kendime saklarım. Kıskanılmayı da severim; ama iki tarafın da nefes alacak alanları olması şartıyla. Bu sebeptendir ki istiridyenin içinde yaşamaya razı bir inci olabilirim, Kolo' nun da belirttiği gibi. Özel hayata saygı duyarım, saygı da duyulsun isterim. Çok fazla kurcalamayı, kurcalanmayı sevmem, kendime sakladığım sırlarım vardır benim. Kalabalıktan kaçıp, sessizce düşünürüm. Çekingen değilimdir, asla da çekinmedim. Ne demek istiyorsam derim ve bunu öyle bir şekilde yaparım ki; istediğim yerini bulur ama kalpler asla kırılmaz. Hee bide Feraşe gururla sunar; Çevre mühendisiyim; mesleğime aşığım, artı mesleğimi yapanım. 

    Velhasılkelam Feraşe budur. Tanıyan tanır, bilen bilir. Ya şimdi çok kıroca gelebilir ama; "Sevdim mi tam severim, sildim mi bir kalemde"  diyerek uzamak zorundayım; gelen taşlardan kaçabilmek adına. Öfürt.. Üzgünüm. En uygunu buydu napiyim, haydi ben kaçar.