Gece, bu gece..
Şansın sadece bir kere girdiği odana,
ve senin çok mayhoş halinle yakalandığın,
Pencereni açık unuttuğun..
Gece, bu gece..
Artık aflar dilendi; günahlar, sevaplar ortalıklarda,
Hesaplar yapıldı, defterler dürüldü,
Cezalar, gidilecek yerler belli..
Gece, bu gece..
Kalbim yersiz, avuçlarım terli..
Pişmanlıklarım ayyuka çıkmış yine..
Benim yörüngemden ayrılanlar,
Mutsuz adamlar, pişman kadınlar..
Aynı yolda yürümek belki ama elele bile tutuşamamak..
Hı hı evet Feraşe'ye gece, bu gece..
En zifirisinden hemde..
İSTİRİDYE'DEN..
yağmurlu bir günün üstüne bir şiir,hiç de fena olmamalı .
YanıtlaSilpismanlik icerisindeyse ruh, o zaman o gece zindan, iskence olur .. pismanliklar, keskeler libasini uzerinden cikar ve gecenin tadina bak .. en uryan halinle onu icine cek, gece - iste gece o zaman gece ..
YanıtlaSilguzeldi ..
bazen istemek yetemiyo bilirsin, elinden kayıp gider gibi gerçekleşmesi lazım bazen. Kendinde değildir o güç çünkü; hep birileri senin adına yapsın istersin. tıpkı dediğin gibi birileri keşke benim adıma çıkarsa üzerimde ne var ne yok keşkelere dair.. Ve ben de tadına varabilsem o duygunun. yorumun için t.ler..
YanıtlaSil