Şişşş Duydunuz mu?

       

        Artık hiçbir şeyi merak etmiyorum, ne garip! Olan bitenlerin dışındayım, etrafımda düşmek üzere olan, elleri boşta  çok fazla kadın vardı benim gibi. Hepsine yetecek kadar ellerim olsun isterdim. Algılarım artık seçici olmuş, farkında değilim. Şuan yazarken bu yazıyı ellerim, gözlerim, kalbim, beynim boşta.. Ayaklarım yerden kesik gibi basmıyorum gibi sanki.. Eskiden deli deli her zemine işleyebilen tırnaklarımın artık dayanabilitesi çok azalmış, geçtiği ilk zeminde dağılıveriyor, un ufak oluyor hemen. Büyüdüm sanırım, artık gitgide yaşlanıyorum. İlerledikçe yaşım düşüncelerim; sinemada film başlamasına yakın yerlerini zar zor karanlıkta bulmaya çalışan ve bulan izleyiciler gibi oturuyorlar yerlerine usul usul.. Bitmesini bekliyorum bu evrenin. Hayatımdaki en sessiz en loş evre bu evre. Kendime bile yabancılaştığım, aynaya bakarken bile sessizce bir şişşşşt çektiğim bi kadın oldum. Yeniden başlamak adına kasetimi başa sardığım günler geldi aklıma, gülümsedim. Azmime de hayran kaldım doğrusu; olmayan olamayan şeyler için deli deli duvarlar yıkmaya çalışmak ne kadar güçlü bir kadını simgeliyormuş meğer. Eskiden kendime kaleler yapmıştım, ortasına sığındığım; bu yaşımda jetonlar yağdı ki beynime meğer onlar kumdanmış. Tutmak isteyenin elinde kalan kumdan basit kaleler.. ve aslında ilerledikçe yaş o kaleleri dikmek yerine sadece dokunarak yıkmak istiyormuşsun, domino taşları gibi.. Zaman sadece zaman diyerek kandırmak istemiyorum kendimi. Kimseden yalanlar dinlemek istemiyorum artık. Doğrularım net, kararlarım kesin, benliğim ben, aklım akıl artık.  

       Velhasılkelam Feraşe baya bir değişti mi ne :)

NOT: Tüm bunlarda en büyük emeği olan Sago'ya teşekkürler.

İSTİRİDYE'DEN..