MEĞER GECE KELEBEĞİN'İN KANATLARI KIRIKMIŞ!

Karnım ağrıyor,
Başımda günlerdir hükmetmiş bir sızı; geçmek bilmeyen..
Buz gibi bir nefes; ciğerlerime sokmaya çalıştığım..
Yorgundan da yorgun bir beden, etleri lime lime ayrılmış..
Uyku vakti gelmemiş mi daha, neden ışıksız bu oda yine?!
Elimde bir kalem; mürekkebi bitene kadar yazacak olduğum..
Kalbimle parmaklarım arasındaki o incecik bağ..
Defalarca yazmayı denediğim; ama sonu her defasında çöp olan,
Feraşe kadar boş, bomboş dosya kağıtlarım..
Karşımda bir ayna; ne hikmetse! Baksam da göremediğim..
Burnumda bir koku; en keskininden..

Suratımdaki o anlamsız boş ifade; soru işaretleri doğuran..
Kırpılmaya korkan göz kapaklarım, içleri yaşla dolu.
Sızım sızım sızlayan komple bedenim ve acıyan saç tellerim..

Nasıl bir kalp ki bu; çatlayacak acıdan ama yine de renk vermiyor dışarıya!
ve nasıl bir ciğer ki bu; havasızlıktan biçare ama tek bir soluk bile sokmuyor içine!

Biliyorum! Bir gün ağaracak saç tellerim;
ve sen genç kalan olacaksın..
Biliyorum! Bir gün gideceğim bu boktan heykel dünyadan;
ve sen dünyaya kalan olacaksın..

Aldığın tüm nefesler helal, Haramlarsa benim!
Açıp baktığım yüreğindeki en güzel yerler; sevapların senin,
Günahlarıyla meşhur olan en karanlık, en zifiri ve en kırık kanatlarsa benim!..

Öyle bir beden ki ufacık esintide un ufak.. Ben ki bana kaldım ya, ben ki bu bedende yalnızım ya,
Gece kelebeğin'in kanatları kırıkmış duydun mu adam?!

İSTİRİDYE'DEN.. - http://www.youtube.com/watch?v=5WNn3fdW-Xs