Sana söylemek istediğim o kadar çok şey vardı ki.. Yarım kaldılar. İlk başlarda kelimelerimin bu denli öksüz, bu denli yetim kalışını hazmedemedim. Alışma evrem uzun sürdü. Kendi canımdan çaldım evet! Sürekli kendime borçlandım evet! İçerden içerden gidiyor bu kadın biliyorum. Tüm bunları çok ani kusmaktan korkuyorum.
Benim derdim seninle değil. Benim derdim benim içimdekiyle; o cesareti kırık çocukla benim derdim. Sen yokken hasta oldum ben, sen yokken çalmaya başladım. Başkalarının duygularını çalarak yaşayabildim bir süre.. Gözlerine bakarak kendimi anlatabilen bir kadındım ben; kelimeler sadece senin yanındayken yetersiz kalıp boyun bükerlerdi önümde. Sana bakarak romanlar yazabilirdi bu kadın. Benim her zaman nokta atışlarım oldu, ben hiç ıskalamadım ve ihtimallerde kalmadım. Ben ihtimallerde de bırakılmadım hiç. Upuzun köprülerden koşarak geçen bu kadın; yani ben; yani Feraşe; neden bu denli kısacık köprülerden bacakları zırıl zırıl titreyerek geçiyor bilmiyorum. Benim içimdeki o cesur bebek öldü, yani ölmüş.. Hayatım komedi filmi olmuş, yaşattıkların-yaşadıklarım drama.. Sussam anlamsız, konuşsam zaten duyulmaz. Bilsem ki geçecek, bilsem ki son bulucak içimdeki, inan ki adam; kalbim de susardı, kalemim de o zaman inan..
İSTİRİDYE'DEN..
Aklında ve ruhunda zift misali leke tutmuş şeyler yüzünden halen yapış yapış hissediyor gibisin kendini oysa ki onları altı tertemiz ve zamanla kurudukları için hepsini yerinden çıkarmak o kadar kolay ki sadece gerekli olan cesarettende öte birşey. Birşeyi yapma hırsı, mücadele, azim gerek. Bunlar herşeyi ateşler bir anda gözün hiçbirşey görmez.
YanıtlaSilBen kendimi hiç güzel cümleler kuramayacak kadar karardığımı düşünürken sen aslında hiçte öyle olmadığını gösteren. Sen mi yapılamayacaklardan bahsediyorsun bana bunca şeyi başardıktan sonra?
bir şeyler başarabilmek?! Bunu senden duyabildi bu kadın sadece inan. O ucu kalkmış ziftin o minnacık köşesinden alıyo bu kadın o nefesini. Biliyorum arkamdasın ya, biliyorum bu kadın yalnız değil ya, akrep yelkovanın hızına özenirken saniye hepsine güler geçer ya.. çok büyük depremlerden sonra tüm öksüzlüklerimi öksüz bırakmış bir kadın var karşında, yani ben yani Feraşe.. teşekkürler.
YanıtlaSil