Kırmızı Ojelerimle 1oo. Yazımı Kutluyorum :)

      Ben hepinize teşekkür ediyorum şuan. Çünkü bu benim buradaki 1oo. yazım. İlk başladığım günü dün gibi hatırlıyorum, kaygı yok, merak yok. Ama hadi ya, ya yaaa hadi beni tebrik etsenize bee! : D Kimseler yokken o zamanlar şimdi 51 kişilik bir ailem var benim.. (51 çünkü biri kendimim :D) Kimsenin bilmediklerini bilen, en yakınımdan bile sakladıklarıma kulak misafiri olan, sessizce fısıldadığım tüm çığlıklarımın cevabını aldığım, kendime bile itiraf edemediğimi sabırla dinleyen ve yıkılmak üzereyken sayılarınca omuzlar yaratan 51 kişi.. Her şey için herkese teşekkür ederim ben; yalnız bırakmadığınız için, yorumlandıkça bir diğerine hevesle sarılmamı sağladığınız için..

    Herkesin hikayesine ortağım ben, hepinizde benden bir parça, sizden parçalar var bedenimde. Sizleri okudukça demlediğim çayın, attığım efkarın, dağıttığım kafanın hadde hesabı yok ki. Kiminiz duman attırdınız bedenimde, kiminiz bulutlara çıkardınız. Kiminizden çok şey öğrendim, kiminizle sıçana kadar güldüm.. Kiminiz özel kaldınız kiminiz tüzel :)  Benim bugün 51 kişilik bir ailem var.. 

      Bu blog benim için bir meşgale değil, olmadı da hiçbir zaman. Bu blog; benim hayatım, bu blog benim yazgım, benim kalbimin yoğrulmuş filmi..

      Uzattım biliyorum ama size de bilmem oluyor mu; zaman zaman kendi güncelerimi okuyorum ve diyorum ki nerdeeeen nereye.. İlkler komik gelir çoğu zaman; ama saf ve anlamlı ve eminim bir o kadar da heyecanlı..

      Aman aman tamam be sustuk :) Bu kadın, yani ben, yani Feraşe; çok teşekkür eder naçizane. Büyümek isterken ben; altımdaki yürüteci alıp, yerine ellerinizi uzattığınız için teşekkürler.. 

Beni sizler yarattınız :D Siz gelmeseydiniz ben gelicektim inanın :D 

Sevgiler..

İSTİRİDYE'DEN..