Sinirimi kontrol edebildiğime inanmıyorum! Ben, Feraşe! O kadar bana uzak bir tavır sergiledim ki bu bile beni sinir etti. İnanabiliyor musunuz ben kendimi tuttum ve adam parçalamadım, demek ki iş ortamı insanı hakikatten pişiriyormuş. Kendimdeki değişime hayret ettim bugün. Bunun sağlığıma yansımasından korkuyorum sadece. Çünkü inanamazsınız kendimi öyle bir tuttum ki az önce; beni tanıyanlar bilirler, benim o esnada o kadını öldürmem gerekiyordu ama ben naptım? Sessizce dinledim ve çok emin bir duruşla sadece peki dedim. Ardından doğru tuvalete gittim. He sonrası mı? Zırıl zırıl ağlayıp duvarda elimi incitmem oldu o kadar. Olan elime oldu denebilir yani. Exrtadan hücuma geçen baş ağrım ve kalp ağrımı saymıyorum. Elime göre çok minör kaldılar çünkü. Hayatımda çok nadir bu kadar sinirlenirim. Ya aslında bilen bilir ben genel itibariyle sinir yüklü bir kadınım ama bu siniri alt edebilmem fazlaca şaşılası. O kadar ki ben bunu bloğuma yazabiliyorum. Düşünün artık ne raddedeyim!
Ben bi bok yiyip sonra da onu telafi için çırpınan insanları sevmem. Herkes hata yapar ama sınırı vardır. Herkes herkesi incitebilir ama bunun da bir sınırı vardır. O sınırdaki ipler gerildi mi ben o ipe makas atan olurum genelde. İnceldiği yerden de kopartmam, neresine denk gelirse ipin artık. Bir başkasının egosunu bir başkasının üzerinde tatmin etmesi bana fena ters. Tahammül sınırlarımı zorlayan bir şey beile değil; direk tahammül edemediğim bir şey. Bu cümlelere nasıl küfür karıştırmadım ona da ayrıyetten şaşkınım, ilginç! Ama bugün şunu öğrendim, sessiz kalıp, kendinize olan saygınızı tüketmediğinizde (bakın hala küfür etmiyorum :D) karşınızdaki özür dileyebiliyormuş ve siz de yine aynı duruşla, ÖNEMLİ DEĞİL diebiliyorsunuz gayet başınız dik ve burnunuz havada bir şekilde.
Sonuçtan mutlu muyum? Tabisiki evet! Bakın duramadım işte, ille gizli özne halinde de olsa araya sıkışmalıydı o küfür :D Artık bunu belirledim kendime politika olarak. Sessiz ama çok derinden bitiricem bana bulaşanların işini. Ahahayt ya keyfim yerine geldi. Bu zaten geneldir ama bir kez daha şunları söyleyerek bitirmek istiyorum şaheserimi; Sizin dengesizliğiniz karşınızdakinin dengesini altüst ediyor, ona bu şekilde saldırın! Sizi çözememek karşınızdakini çıldırtıyor hele de sessiz kalıp hiçbir şey olmamış gibi devam edebiliyorsanız eğer; vay sizle uğraşanın haline, vay yolduğu saçlarına :D
Sevgiler Feraşe, akarı yok kokarı yok :D


Aynen devam o halde:)) Ama kendine zarar vermemek şartıyla, sevgiler:)
YanıtlaSilBence insanlık kavramı çok saçma, eğer biz insanlar olmasaydık, hata diye adlandırdığımız olguda olmayacaktı, ne kadarda güzel olurdu.
YanıtlaSilhttp://kacikturuncu.blogspot.com