İnanın artık yoruldum. Ulan daha 26 yaşındayım 10 tane tersaneyle uğraşıyorum. Nasıl bir tempodur bu ya! Artık kaça bölüneceğimi, hangisine cevap vereceğimi ve nasıl köprü kuracağımı şaşırmış vaziyetteyim. Eskiden, yani üniversite bitmeden derdim ki; kendi mesleğimi yapabilmek ve deli gibi yoğun bir iş kadını olabilmek için dua ederdim, etmesem de laf arasına sıkıştırırdım. O nasıl içten bir sıkıştırmaymış ki hamd olsun Allah' ım hemen yanıtladı :)
Derdi bitmeyen insanlar, her sıkıntıda beni tek çözüm üretebilecek çevre mühendisi olarak bellemiş tersane tesis sorumluları, bakanlık yetkililerinin kaprisleri, kimseyi asla ve asla memnun edememe.. Tüm bunlar intiharıma sebep olur, yakındır.
Cahil olmak fena bir şey; hele ki cahil olup koskoca tersanenin başına sorumlu müdür olarak konulduysanız, sıçtınız. Hayır olan kendilerine de olmuyo ki anasını satiyim, adamlar keyifte zaten, olan yine bana oluyo, hatta ben gibi bundan dert yanan, muzdarip zavallı meslekdaşlarıma.. Mesela bugün; yönetmelikte bir maddenin değişmesi sebebi ile bir evrakta güncelleme gerekiyor, bunu bakanlık yetkilisi bize zorluk çıkarmamak adına bunu tutanağına yazmayıp, sözle belirtiyo, günler geçiyor denetimin ardından ve tesis sorumlusu da yapmam efendim diyo! Sebep mi! Sebep; tutanakta yazmıyo ki öle bişey diyo! Sonra benim kafamdaki tas atıyo! Ellerim ayaklarım uyuşuyo ve ben deliriyorum! Ulan adam! Kadın sana resmi yazı yazmıo zorlanma diye, adam hala devlete olan kinini çıkarmak için kapı arıo.Oooof Allah'ım of!
İnanın tercümanlık sadece diller arası olan bişey değil. Ben bunu test ettim onayladım. Tercümanlık aynı zamanda; aynı dilde anlaşamayan iki insan arasında da yapılabilen bi iş. Hem de diğerinden çok daha fazla zahmet gerektiren ve uğraştıran, sıyırttıran kıvamda bir iş. Her neyse yani kısacası bu yoğunluk bana dertlerimi unutturuyor mu? Evet! Ama yakında bedenen ve ruhen çöker miyim? Ona da evet!
İnanın tercümanlık sadece diller arası olan bişey değil. Ben bunu test ettim onayladım. Tercümanlık aynı zamanda; aynı dilde anlaşamayan iki insan arasında da yapılabilen bi iş. Hem de diğerinden çok daha fazla zahmet gerektiren ve uğraştıran, sıyırttıran kıvamda bir iş. Her neyse yani kısacası bu yoğunluk bana dertlerimi unutturuyor mu? Evet! Ama yakında bedenen ve ruhen çöker miyim? Ona da evet!
En özet halim; Pofurt! sanırım. Evet evet kesin. Yok olmaya; VARIM diyooooor :D
en zor iş insanlarla uğraşmak, allah kolaylık versin. pek te gençmiş, bu yaşta yazık olmuş :P
YanıtlaSilama sen de hemen attın toprağı üstüme ya :D gençtim walla yazık oldu hakaten :D kısmet.
Silsiteyi inceleme fırsatım olmamadı henüz. incelemeden bişey demem mümkün değil, teşekkürler
YanıtlaSilinsanlar tanıdım ben; aynı dili konuşabilmek için, bırak tercümana ihtiyaç duymayı, konuşmadan anlaşabilen.İnsanlar tanıdım ben; gözleriyle "seni seviyorum" diye fısıldıyabilen.İnsanlar tanıdım ben; bir tebessümüyle "iyi ki varsın" diye haykırabilen.İnsanlar tanıdım ben; buruk tebessümün de "beni hiç bırakma" diyebilmeyi bilen ve başını omuzuma yaslayıp "tek dayanağım sensin" diyebilen.Dostlar tanıdım ben; yokluğum da içi burkulan, "şimdi ne demekmiş o :( " diye sahiplenen.aynı dili konuşmak için; kimine kelimeler çare olmaz, kimilerinde de kelimeler vücut dilinin parçası olmuştur.
YanıtlaSilöncelikle şaşırdım özlemiştim seni okumayı. hoşgeldin.artı böyle insan artık yok nadirdir :S
Sil