Sen bilemezsin, paslı hançerdir yalnızlık,
Gelir, en can alacak yerimden vurur.
Sen bilemezsin, gecenin en uzak bir saatinde
Bir böcek nasıl girer beynime, kımıldar durur?
Sen bilemezsin, çaresizlik nasıl boğar insanı?
Yaşamak bir yerde nasıl çekilmez olur?
Tutunacak bir dal aramaktan, koşmaktan, özlemekten
El yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur.
Sen bilemezsin bu türlüsünü ölümün
Bilemezsin, bir tek kibritin cılız aleviyle
Benzine bulanmış bir insan nasıl tutuşur?
Bu, belki sevmektir bir yerde, belki unutamamak..
Bu, kişinin kendi içinde eriyip, yok olmasıdır..
Bilmesen de anlamaya çalış biraz, ne olur.
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder