Feraşe'nin Kanatlarıdır Kopuk Olan..

Bitti Feraşe!..
Gittiler.. hadi çık artık ordan..

Tutun bulduğun ilk dala, sımsıkı sar gördüğün ilk kayayı. Derin derin nefes al; öyle bir al ki ciğerlerinin oksijenle ilk tanışması olsun o nefes..Al kalbini ve fırlat!.. o çok sevdiğin denizin örtüsünde taş sektirirdin hatırlar mısın? Elini sok gögsüne, kanat tırnaklarınla çıkar onu Feraşe, geril geril geril..fırlatabildiğin en uzağa fırlat..Başka ülkelerin başka sahillerine vursun. O kadar ağır ki yüzememesinden attığın yerde saplanıp kalmasından korkuyorum..

Yaraların var Feraşe, biliyorum..

Kabuk bağlicaklar korkma! Unutma sen, senin olmayanı attın denize..Canından can gitmesin fırlatırken olur mu? Aklını yiyen, beyninde tepinip duran canlıya bir dur de ve dursun.. Bu hayat yalan de, şimdi çırpındığın hücrelerini kemirmesine izin verdiğin o şey aslında yok de..Var ama yok.. Gidicek tıpkı sen gibi o da gidicek.. Sabır dile yaradanından Feraşe..Bıkmadan sabır dile..

Topla her şeyini, sana ait olmayan senden bişeyler taşımayan bir şehre kanatlan Feraşe..Kopuk kanatlarının seni götürebildiği en uzağa..Hadi git..Yalnız kal..Ne varsa kalabalığın, senle gelmek isteyen, al onları da..Arkana hiç bakma. Korkaklığa sezdirme sakın korktuğunu yoksa saçlarından kalbinden yakalar seni, gidemezsin Feraşe..Gittiğin yerde sakın avutma kendini gerçeğin bütün türevleri sana -"merhaba" desin sende -"merhaba" de kaçmadan, tıkamadan kulaklarını dinle her gerçeği teker teker..Gittiğin yer "gittiğin" yer olsun, parça bırakma İstanbul'da, yıkık dökük neyin varsa al yanına öyle git Feraşe..

Korktuğun için kaçmaz mıydın bi şeylerden?!..

O zaman kaç Feraşe!

Kaçtığın yerde savurursun küllerini..Sahile uç ve bağır bağırabildiğin kadar.. Doğa sana uyansın seni duysun, bağırdığında kusmuş ol ne varsa..Kimse duymicak korkma! Ruhun bi kere de olsa kendi istediğini yapsın olur mu? Çığır aç bedeninde, sessizce koparma fırtınanı..Sen de dök incilerini Feraşe.. Sıkıntını, verdiğin nefesle ver.. Dağılsın sicim gibi havada, toz halinde karışsın Güneş'in sarısına..

Sonra sus Feraşe..

Rab'lesin artık..Rab'binlesin.. Artık sadece ağla hadi.. Damarlarını patlatıcak o basınç aksın gitsin artık.. Kanatlarını geri iste hadi.."O" kalbinden beyninden alıp, semaya çizendir..Yüreğini avuçladığında insanlar; bil ki geçicek..Öyle çok geçicek ki artık istesen de canın o an yandığı gibi yanmicak bir daha, sakın korkma tamam mı Feraşe! ..

Unutma! Sen varsan acı var; sen varsan mutluluk var.. Bunu geç anlama olur mu? Sığın, sadece sığın; senden daha büyüğe, daha merhametliye..Kimse dokunmasın kanatlarına şimdi.. Hadi, mühürle onları Feraşe ..

      İSTİRİDYE'DEN..