LaL..

      Biliyorum ne varsa saygıdandı yaptığın.. İncitmemek adına incindiğini biliyorum. Kanatmamak adına kanadığını da. Gece duyduğum tıkırtı sendin, açıldı üstüm yavaşça, sendin işte biliyorum melekleri omzuma koyan da. Koyan sonra giden. Bir şeyler mi söyledin onlara? Hiç konuşmadılar çünkü. Nefes alabildiğim anlarda elleri gögsümdeydi meleklerinin, korkma! "Sen" dedi kalbim yine. Başka isimleri zikretmeye lal çünü dilim de kalbim de..

      Keşke görmeseydim varolan hiç bir şeyi, duymasaydı da kulaklarım hiçbir sesi.. Yine sen düşerdin miydin cennetten acaba kalbime?.. Ben buna gönül rahatlığıyla evet diyebilirken sen nerdesin ki şimdi? ne halde kiminle.. Yeniden seviceksin, yeniden atıcak kalbin bi kadın için. O kadın olamamak nasıl bişey bilir misin? Bilirsin, belki de benden daha iyi bilirsin "o" olamamayı.. Bendeki parçaların kalsınlar, alma nolur! Ben senden kalanları seviyorum. Kalbime bıraktığın parmak izlerini örtbas etmedim etmem de. Ordalar, en güzel yerde.. Hak ettikleri layık oldukları yerde.. Silindi mi dudaklarına vurduğum mührüm? Yeniden doğabildin mi?  Ne alemde kanatların? Uçmaya başdın mı? Olduğum yerde sayıklarken ben, değil uçmak kanatlarımı açmaya korkarken, ne haldesin şimdi? Yaram değildin sen, olmadın da hiç bir zaman.. Acıtmadın ki sen beni hiç. Ben yaptım ne yaptıysam.. Kabuk bağlamasına izin bile vermedim acılarının.. -"Bu kadın herşeyi hakediyor" dediğini hatırlıyorum.. Ben miyim o kadın gerçekten? En güzeli, en hakikati hakeden ben miyim? Pamuktan kalbine koyduğum kalbim orda kalsa nolurdu? Sımsıkı sarsaydın kokusu kokusuna karışsaydı nolurdu ki.. Çok şey mi istedik biz Rab'den? Olmaması gereken miydik yahut? Sıkamadım mı bağları sıkı sıkı? Çok mu gevşek bağlamışız birbirine kalpleri ne! 

      Sev. Mutlu ol! Ama ben görmiyim nolur! Ben tanımiyim. Eski bi arkadaşın olan ban'a bu ağır, çok ağır.. Yumruk olur kalbim, alamam nefes. Ölür içim. Bilirsin ne kadardır cesaretim seni paylaşmaya..Bir elin parmakları kadar.. Canımdan can gitmesin yine nolur! Sessizce çıkıp git gidiceksen, söylemeden! Ben aynalarımı kırdım biliyosun.. Yansıyan hiçbir şeyle aram iyi değil bunu da biliyosun. Hele yansıyan sensen..Direk ölemem ben. Yavaş yavaş olsun nolucaksa. Bir gün tozunu aldığın kalp benim kalbim olmasın yalvarırım! Neden bu sessizlik? Heh..!

      Bak! Yine geldiler.. Meleklerin geldiler..Olmamış, gidememişsin işte..Senin kalbindeki parmak izleri benim hala. Dudağındaki mührüm de.. Vazgeçemezsin, vazgeçemem.. Ah bi bilsen ne günahlar işlerim senin için, ne kadar ben olurum bir bilsen.. Aynalardan yaptırdığım evimde ağırlamak istiyorum seni.. Yansıyan şeylerden korkmamak.. Korkutmadan gel odama, omuzlarıma; korkutmadan koy meleklerini ve korkutmadan git olur mu?

" http://fizy.com/#s/1fnv0c " Dinle mutlaka!

       İSTİRİDYE'DEN..