Unutma Prenses! "Ben önüne sadece ışıkları yakmak için; arkana da sadece sırtını dayaman için geçerim!"

       Geliyorum işte! Sonunda sana geliyorum. Ne demek bu benim için bi bilsen prenses. O yol bitmicek ki şimdi sana gelirken. Gene sayıcam saatleri.. Aslında sensen konu saniyeleri saymalıyım diyorum kendi kendime. Necip Fazıl şöyle der; Sevdiğine kavuşmak için saat, dakika sayma. Saniye say daha çabuk geçer." diye..

       Nur'umsun.. Şu hayatımda ah deyip de başımı kaldırdığımda gördüğüm ilk gözler senin..Bu kadar yumuşak bi göğüste bu kadar yumuşak bi kalp olması beklenen. Rab'bim beni seçti seni bana vermek için. Korkmadan naptıysam yüzüne söylediklerim geliyo aklıma, önce kızışın, sonra tarifsiz merhametinle sımsıkı sarılışın. Şu boktan hayatımda kaç kişi derdimle dertlenir kaç kişi ben ağlarken sebebini bilmeden ağlar ki..

        Kardeşim.. Herşeyi sen sevdirdin. Sen varsın diye gitmeyi planladığım bu hayata sımsıkı tutundum, sadece sen varsın diye.. Bi bilsen ki SEN demek çok şey demek. Kimine göre 3 harfli 2.tekil şahısken "sen"; Benim kalbimin attığı duraksın aslında. Son nefesimi verir gibi iki kolumu da attığımda yana; -"Dur" deyip kaldıran iki kolumu alan avuçlarına, sımsıkı saran sen değil misin? Kokum kokuna karıştı..

       İş yerimdeyim şuan..Herşeyi bıraktığım, iplerimi sonunu görmediğim bi kuyuya bıraktığım ve çektiğimde ucunda neler gelicek bilmediğim bi hal işte şuan içinde olduğum hal.. Sensizken; etrafımda tutunucak bişiler kalmamışken yırtılıyo boğazlarım nefes alırken.. Sıkıldığımda herşeyden tam bırakıp gidicekken ne varsa; "sen" geliyosun aklıma. Diyorum ki dur! Senin nefesini paylaşan biri daha var bu hayatta. Senle kendi olan, sen dedi mi canını verebilicek biri daha.. Yalnız mı kalsın şimdi! Kıyamam ki sana.. Şu küçücük hayatımda kocamansın.. Ablanın nefes alış verişlerini kontrol eden mekanizma sensin. İşte bu yüzden seni üzeni affedemiyorum ya! Kendimse konu tamam diyorum olabilir, insandır hata yapar. Ama sensen yok. Bütün mekanizmam değişiyo. İçimi kaplayan o fırtınayı o an bi bilsen. Yerimde oturamıyorum resmen.

       Herşeyden çok istedim üniversite okumanı. Geldi çattı, tercih yap istedim en güzellerinden. O da geldi çattı. Taa ki evden çıkıp gidene kadar anlayamadım gittiğini.. Ah ne zor bi bilsen. Nefes alırken yanıyo ciğerlerim, hava bile ağır geliyo artık göğsüme. Bunaldğında odasına sızıp konuşabiliceğim, gecenin dördünde uyandırıp gülme krizime eşlik ettirip sinir küpü yapıcağım sen olmayınca ev boş..Bomboş be Prenses..

      Elimden geleni yapıyorum sensizken senleymiş gibi mutlu olabilmek için. Kimin göre abartıyorum. Ama beklemiyorum ki anlamalarını.. Anlayamazlar, imkansız.. Sen olmayınca anlayamazlar da zaten.. Anlamasınlar da.. Biz konuşmadan da çok şey anlatıyoruz birbirimize çünkü. Kokunu özledim okadar özledim ki artık senden bişileri kokluyorum evimde. Gittiğinden beri yatağında yatıyorum. Senin yattığın yatak senin kullandığın yastık. Yıkanmasın dedim anneme, taa ki bi daha gelişine kadar yıkanmasın. Yanında olucam az kaldı.. Okuduğunda bunu gülümse bi kere, gözlerine en çok yakışan şey çünkü gülümsemen.. Parfüm kullanma geliceğim gün olur mu? Senin kokunu çekicem çünkü içime derin derin.

      Hiç bişey üzmesin seni! Sen dur! Ben boyarım senin için Ay'ı da sarıya..Unutma aşk! "Ben önüne sadece ışıkları yakmak için; arkana da sadece sırtını dayaman için geçerim!"

HİÇ UNUTMADIM! ; "Son nefesimde elimde sen tutacaksın, son sözlerimi bir sen duyacaksın, Meleklerin Sözü Var!.."

     İSTİRİDYE'DEN..